Precies een jaar geleden namen wij onze intrek in onze tenten op ons eigen landje dat we de Happy Mountain noemen. Tijd om eens even terug te blikken op dit mooie en soms ook moeilijke jaar.

Weet je wat zo grappig is, wanneer je een stap zet in je leven doe je dat met allerlei dromen en wensen die negen van de tien keer totaal anders uitpakken dan dat jij het in je hoofd hebt. En weet je wat nog grappiger is, dat alle 365 dagen die nu achter ons liggen allemaal totaal anders zijn verlopen dan we oorspronkelijk dachten. Er valt hier simpelweg ook niets te plannen. Je kunt je nog zo veel voornemen om op een dag te doen, uiteindelijk schuiven die voornemens steeds weer op, je wist ze uit je systeem of je buigt ze om naar andere voornemens. 

Toen wij hier een jaar geleden met onze inboedel uit de brandweerbus in tenten gingen wonen hadden we nog de illusie dat we voor de winter ( december/januari) in onze zelfgemaakte yurt zouden gaan wonen. Maar alleen al het bouwen van het platform met zo min mogelijk hout en zonder beton was een flinke uitdaging. En ook het maken van de yurt zelf was een fantastisch leerproject. We hadden geen bouwtekening, geen handleiding voor het naaien maar moesten zelf bij ieder onderdeel en ieder klein detail zelf het wiel uit vinden. De grootste uitdaging daarbij was het financiële aspect en de beperkingen die afgelopen winter in alle mogelijke vormen in ons leven kwamen. Vrieskou, regen storm en hagel, afgesloten wegen, dichte kroegen waardoor we onze pakketten niet op konden halen. En toch bleef het vertrouwen dat ons huisje van hout en stof er zou komen. 
De afgelopen maanden hebben we keihard gewerkt en is de yurt bijna af. De kapot geregende vloer ( plotselinge miezer regen hartje zomer) gooide opnieuw roet in het eten. Maar dankzij een heleboel lieve mensen en onze actie ‘doneer een plank’ zijn we momenteel druk doende om een stevige robuuste vloer in de yurt te leggen. De binnenwand van vilt is bijna klaar en dan is het slechts nog hier en daar wat puntjes op de i voordat we kunnen verhuizen. We kijken er naar uit!

Er zijn het afgelopen jaar heel wat initiatieven geweest om wat geld te verdienen. Zo hadden we een project ‘Eartchild’ waarin we kinderen ontvingen in onze zelfgemaakte tipi en meenamen in verbinding met de natuur. Vuur maken, hutten bouwen, broodjes bakken boven het vuur etc. Een fantastische ervaring voor veel kinderen en hun ouders. Helaas werd het vrij reizen in deze regio dusdanig beperkt dat we gedwongen werden het project te stoppen. Ook mijn werk als coach voor ouders en kinderen bleek door de maatregelen nauwelijks uitvoerbaar en is (nog niet) zo ver van de grond gekomen als ik het graag zou willen.
Wat wèl een succes was (en is) dat is de mogelijkheid voor mensen om hier op onze Happy Mountain met hun busje/camper te komen kamperen. Wat hebben we een geweldige ontmoetingen gehad!  Ook de training/ begeleiding die we aanbieden voor mensen die uit Nederland weg willen is een succes. Nu we een half jaar verder zijn hebben we besloten om deze begeleiding wat te gaan verdiepen en uitbreiden. ( daarover later meer)

Deze afgelopen zomer zijn we ook in wat kleine ‘baantjes’ gerold       ( tuin, schilder en schoonmaakwerk) die net genoeg opleveren om sober van te kunnen eten. Nu moet ik wel zeggen dat de kinderen groeien als kool en bergen voedsel verteren. Een kilo rijst, een kilo pasta, 3 kilo aardappelen gaat er makkelijk in een maaltijd doorheen. 
Onze grootste zorg is de komende winter waarin we opnieuw creatief moeten zijn in hoe we financieel rond gaan komen. 

Eén van de wensen was om onze kinderen te stimuleren in activiteiten waar zij enthousiast van worden. We zijn tot de conclusie gekomen dat dat nog beter lukt als er ook wat geld is om aan wensen te voldoen. Dat zit er nu nog niet echt in, maar door creatief te denken zijn we op het idee gekomen om iedere keer als we boodschappen doen wat dingen extra te kopen ( langer houdbaar zoals rijst/bonen etc) die we verzamelen in een grote ton. Op die manier hopen we komende winter een klein beetje geld ‘over’ te hebben waarmee we ook in materiële zin de kinderen iets meer kunnen geven.

Hebben we nu dan weer nieuwe voornemens?
Tuurlijk! Maar plannen doen we voorlopig niks. We leven met de dag, zo veel mogelijk in het hier en nu, gaan met de zon naar bed en staan met de zon weer op. We hebben elkaar, blijven positief en bovenal barstensvol vertrouwen.


Nog even dit:
Ook deze winter kun je met een zelfvoorzienend voertuig hier terecht. En mocht je zin hebben om eens even met ons te babbelen dan ben je van harte uitgenodigd om contact met ons op te nemen via de mail:
leefbewustanders@gmail.com