Het zijn vreemde tijden, ook hier in Portugal. Het Corona virus houdt de wereld in zijn greep en de mensen in hun huizen. Alle plannen die er wereldwijd gemaakt zijn moeten worden veranderd, zo ook de onze. 

We hadden het zo mooi bedacht allemaal. We kopen een stukje grond, brengen de bus naar Nederland, verkopen hem en gaan dan als een speer aan de slag om aankomende zomer al de eerste mensen op ons landje te kunnen ontvangen. Zoals jullie wellicht gehoord hebben in ons laatste vlog filmpje, hebben we de koop nog steeds niet officieel rond kunnen maken. De kleinzoon van de eigenaresse moet ook ondertekenen bij de overdracht maar vooralsnog wil hij niet met het openbaar vervoer deze kant op komen i.v.m het Corona virus. We hebben met de makelaar afgesproken dat we het dus nog maar even afwachten. Er zit niets anders op. 

Gelukkig mogen we al wel op het stuk grond aan de slag. We zijn druk bezig om een moestuin aan te leggen en heel veel bramenstruiken weg te halen. Dat geeft ruimte om op die plek straks een piepklein meertje te gaan maken en fruitbomen te planten. De gewassen in de bakken die we al gezaaid hebben moeten eerdaags de grond in dus we gaan regelmatig naar de ‘Happy Mountain’ om een paar uur hard te werken. We hebben er nog niet geslapen. De afgelopen weken was het erg regenachtig weer met harde wind. We durfden het met onze daktenten niet aan om boven op de berg in de volle wind te gaan staan. Daarom rijden we nu regelmatig op en neer. Zodra het weer een beetje opgeknapt is nemen we een lading water mee en zullen we een aantal nachten op de berg blijven.We verheugen ons op de sterrenhemel die daar onbeschrijfelijk mooi moet zijn. 

We zijn enorm dankbaar dat het met hulp van anderen mogelijk is geworden om voor dit stukje aarde te gaan zorgen. We zijn in ieder geval vol enthousiasme begonnen om deze plek om te toveren in een klein paradijs met een fantastisch uitzicht!

En verder nemen we de tijd voor onze jongens, geven we thuisonderwijs en werkt Paul twee uur per dag voor Esta en Nils om op deze plek te mogen verblijven. 

Daarnaast zijn we bezig om met aandacht en bewustzijn in het hier en nu te leven. Het hele Corona gebeuren brengt in die zin ook wat goeds met zich mee. Het leven staat stil, de dingen die we gedacht hadden te kunnen doen moeten wachten of gaan helemaal niet door. Het heeft ons wakker geschud in hoe we door al het vooruit denken vergaten met aandacht in het hier en nu te zijn en te blijven. 

Ook zijn we nog meer naar binnen gekeerd en hebben we het besluit genomen om alles wat we tot nu hebben geleerd, gedacht en geloofd eens stukje bij beetje los te laten en dingen opnieuw te onderzoeken. We zijn feitelijk op zoek gegaan naar ons soevereine oorspronkelijke wezen dat niet onze persoonlijkheid is. We zijn aan het ontdekken wie we in wezen zijn en hoe we die autonome kracht in ons dagelijks leven èn in de ontmoeting met anderen kunnen gaan gebruiken. 

Nu onze reis door de wereld ten einde is gekomen gaan we verder met de reis in onszelf. En die is minstens net zo mooi.

We realiseren ons goed dat de situatie hier totaal anders is dan in Nederland en elders op de wereld.  De Portugezen die wij ontmoeten leven hun leven net als anders en laten geen angst of paniek blijken. Ook wij voelen totaal geen angst en zijn vol vertrouwen. 

Het doet ons pijn om te horen en te zien hoe enorm de beperkingen in delen van de wereld zijn en dat de gevolgen voor velen groot zijn. Zo is de situatie in Nepal, waar wij vorig jaar verbleven, zo slecht dat onze vrienden daar met man en macht proberen voedselpakketten uit te delen aan gezinnen. Aangezien de import uit India helemaal stil ligt, de prijzen enorm omhoog gaan en mensen simpelweg geen eten meer hebben is er nu dringend hulp nodig. ( Kijk voor meer info op Diyo Nepal).

Natuurlijk is Nepal niet de enige plek waar de gevolgen van dit virus desastreuze gevolgen gaat hebben. De wereld wordt in zijn geheel geteisterd maar ook wakker geschud.

We hebben ons afgevraagd of het nog wel gepast is om in deze tijd vrolijke filmpjes te verspreiden. We hebben besloten dat wel te blijven doen.

Onderstaand een (door Google vertaalde) tekst van een Hopi indiaan.

‘Dit moment dat de mensheid nu doormaakt, kan worden gezien als een portaal en als een gat. De beslissing om in het gat te vallen of door het portaal te gaan is aan jou. Als je het probleem betreurt en het nieuws 24 uur per dag consumeert, met weinig energie, altijd nerveus, met pessimisme, zul je in het gat vallen. Maar als je van deze gelegenheid gebruik maakt om naar jezelf te kijken, leven en dood te heroverwegen, voor jezelf en anderen te zorgen, loop je door het portaal. Verbind je met het centrale lichaam van je spirituele huis. Verbind je met de egregor van je spirituele huis. Lichaam, huis, spiritueel huis, dit is allemaal synoniem, dwz hetzelfde. Wanneer je zorg draagt voor het één, zorg je ook voor al het andere. Verlies de spirituele dimensie van deze crisis niet, zie eruit als de adelaar, die van boven alles ziet, breder ziet. Er is een sociale kwestie in deze crisis, maar er is ook een spirituele eis. De twee gaan hand in hand. Maar zonder de spirituele dimensie vervallen we in pessimisme en gebrek aan betekenis. Je was klaar om deze crisis te overwinnen. Pak je gereedschapskist en gebruik alle gereedschappen die je tot je beschikking hebt. Ontdek verzet bij inheemse en Afrikaanse mensen: we zijn en worden altijd uitgeroeid. Maar we zijn nog steeds niet gestopt met zingen, dansen, een vuur aansteken en plezier maken. Voel je niet slecht omdat je gelukkig bent in deze moeilijke tijd. Je helpt helemaal niet door verdrietig en zonder energie te zijn. Het helpt als er nu goede dingen uit het universum komen. Het is door vreugde dat je weerstand biedt. 

Ook wanneer de storm voorbij is, zul je erg belangrijk zijn bij het opnieuw opbouwen van deze nieuwe wereld. Je moet sterk en krachtig zijn. En om die reden is er geen andere manier dan een mooie, gelukkige en heldere vibratie te behouden. Dit heeft niets te maken met vervreemding. Dit is geen verzetsstrategie. In het sjamanisme is er een overgangsrite genaamd vision quest. Breng een paar dagen alleen door in het bos, geen water, geen eten, geen bescherming. Wanneer je dit portaal oversteekt, krijg je een nieuwe kijk op de wereld, omdat je geconfronteerd werd met je angsten, je moeilijkheden … Dit wordt je gevraagd. Welke wereld wil je voor jezelf bouwen? Voor nu is dit wat je kunt doen: sereniteit in de storm.

Kalmeer. Goede dingen stralen uit, wat je nu uitstraalt is het belangrijkste. En zing, dans, weersta door middel van kunst, vreugde, geloof ( in je eigen kracht) en liefde.